In 1878 werden de Bonifatiusparochie en de Dominicusparochie het eens om in Leeuwarden een rooms katholieke begraafplaats aan te leggen. Sinds de ingebruikname van “Vitushof” is er nooit een stoffelijk overschot geruimd. Het principe van het bestuur is, dat alles wat aan de aarde is toevertrouwd, daar tot in lengte van jaren zal blijven rusten.

In 1911 werd de eerste zogenaamde stafkaart met plattegrond van de begraafplaats opgesteld. Door het niet juist bijhouden van de registratie moest dit in juli 1928 nog eens gebeuren.
Al de jaren bestond het bestuur uit vier personen waaronder de beide pastores van de
beide parochies.

Geleidelijk kwam er een discussie op gang over de voortzetting van de

begraafplaats. Een door het bisdom Groningen benoemde commissie boog zich erover en
die adviseerde in maart 1969 de begraafplaats over te dragen aan de gemeente. Dit ging
uiteindelijk niet door.
In 1980 werd een stichting opgericht, die de begraafplaats in eigendom zou overnemen.
De juridische overdracht vond in 1981 plaats. Met behulp van zes Leeuwarder parochies,
orden en katholieke stichtingen werd de begraafplaats in haar verzelfstandiging
ondersteund en gemoderniseerd en werd het in de jaren ontstane achterstallig onderhoud
weggewerkt.
De parochianen werden betrokken met het initiatief van een actie, de Uurloonactie (ULO)
genoemd, waarbij zij jaarlijks een donatie ter grootte van één uurloon ad f. 35,00
bijdroegen aan de begraafplaatsinrichting. In het jaar 1989 stond het bestuur voor een nieuwe opgave, de noodzaak tot uitbreiding.
De boomgaard aan de voorzijde moest daarvoor wijken.
Het was ook het jaar waarin de statuten werden gewijzigd. Dit gebeurde op 13 november
1989
Daarna zijn ook een aantal moderniseringen doorgevoerd, waaronder de aanleg van
een strooiveld.
In 2000 werd duidelijk dat het rooms katholieke ziekenhuis, het Sint Bonifatiushospitaal
ging sluiten. Er werden pogingen ondernomen om de ziekenhuiskapel te behouden,
maar dit lukte niet. In 2005 lukte het wel de vieringtoren met het klokje te herplaatsen op de begraafplaats.
Pastoor Bosma heeft zich beijverd voor een naam voor de begraafplaats. De kerken
hadden alle namen, de begraafplaats niet. In oktober 2005 kreeg de begraafplaats officieel
de naam “Vitushof”.
Tot slot werd in 2006 de berging bij de entree van de begraafplaats omgebouwd tot plaats
voor bezinning en gebed. Een parochiaan bood hiervoor de glas-in-loodramen aan.

nds